Wednesday, August 10, 2016

Цагаан сар

Цагаан сараар ээж надад томоо болор чихрийн таваг, таваг дүүрэн чихрийн хамт өгсөн юм. Бараг 2,3 kг чихэр байсан байх. Чихэр идэж үзээгүй манай хүүхэд тоглоом гэж бодсон бололтой тоглоод л байлаа. Тэгсэн гаднаас орж ирсэн дүү нэг харсан хүүхдийн аманд задлаад чихэр хийж байж харагддаг юм даа. Хүүе гэхийн завдалгүй л өнөөх чинь нүд ам нь хачин сонин болж ирээд амталж гарах нь тэр. Тэгээд л миний хүү чихэр шkоладны амтанд орсон доо хөөрхий. Би уг нь хүүхэддээ аль болох чихэр амттан идүүлдэггүй, хаа нэг за яахав хүүхэд юм чинь дээ л гэж бодож өгдөг юм.

Яг одоо хажууд хүү чихэр нэхээстэй. Яг энэ уйлалтын оргил үеийг даваад гарчихвал сайхан болчих гээд гөлийгөөд сууж байна хэхэ Уг нь би нэг ном уншиж байгаа ухаантай. Тэгсэн хүү ээжээ уc ууя, ээжээ сүү ууя, ээжээ шээе, ээжээ тоглоё гээд л хүрээд ирэх юм. Барьж, тавьсаар нээрээ ганц ном унших гэж үнэн утгаа алдах юмаа хэхэ. Нээх сайхан өтгөн хар coffee уунгаа тухтай гэгч нь ганцаараа суугаад ном унших юмсан. Эсвэл зүгээр л цонхоор ширтэж гудамж, талбай, хүмүүсийг ажиглахсан гэхээр манай нөхөр чиний ганцаараа жаргадаг үе өнгөрөөсөн л гэнэ шүү дээ хорвоо гэж.

Monday, August 8, 2016

Бороотой өдөр

Бичнээ бичнэ гэсээр байгаад хичнээн ч хугацаа өнгөрөөд байгаа юм бүү мэд. Бичнэ гэж бодож байсан зүйлсээ эхнээс нь мартаж байх шиг, балай юм. Гэснээс гэрт суухаар амьдрал нэгэн хэвийн түүнийг нь дагаад тархи толгой хүртэл сэтгэж бодох нь мууддаг бололтой. 

Бичих гэсэн бас л явж өгдөггүй. Номын сангаа үргэлжлүүлж янзлахаас, манай нөхөр бид хоёрын хөрөнгө гэж гэрээр дүүрэн л унших, уншихгүй нь мэдэгдэхгүй баахан ном. Жаахан ялгаж салгаж эмх цэгцтэй болгохоос...

Tuesday, May 24, 2016

Гучин нас

Саяхан өрхийн эмнэлэг орж улаан бурханы тариагаа хийлгэтэл сувилагч эгч миний овор багатай, охин шиг байгааг минь гайхав. Тэрүүхэн тэндээ бас баярлаж байгаа гэж жигтэйхэн би. Үгүй мөн сонин мэдрэмж ээ. Цаг хугацаа яасан ч хурдан юм. Нэг л мэдэхэд орой, нэг мэдэхэд л өглөө. Хүүхэд гаргахаас өөрөөр олигтой хийж гийгүүлсэн юмгүй байтал юу юугүй гуч хүрдэг юм байжээ, хорвоо гэж. 

Нөхрөөсөө гуч хүрэх ямар вэ гэсэн яахав дээ, гоц гойд юмгүй шт гэж хариулна лээ. Харин надад гунигтай ч юм шиг, энэнээс хойш ёстой өдөр хоног улам бүр харавсан сум шиг өнгөрч, шааригдана гээч нь болох ч юм шиг нэг л тийм сонин мэдрэмж. Зулзагаа салхилуулангаа гадаа тоглох арван жилийн хөөрхөн охид, хөвгүүд, орцны шатан дээр суун нүүрээ эв хавгүйхэн будах дөнгөж оюутан болсон юм болов уу гэмээр цэцэг шиг эмзэгхэн, хиргүй цагаан гэнэн тэнэг үе дээрээ байгаа тэднийг хараад атаархах шиг ч болоод байх юм. Хүний шунал гэж л энэ байх даа. 

Эмэгтэй хүний амьдрал гучин наснаас эхэлдэг юм гэсэн. Удахгүй миний амьдрал жинхэнэ утгаараа эхлэх юм байхаа даа...

Monday, February 1, 2016

Хүүхэд унтах зуур

Оны маргааш хүүхэд халуурч сандаргаад эмнэлэгт яваад очтол шууд хэвт гэснээр хүү бид хоёр долоо хоногыг тэнд өнгөрүүлэв. Шинэ оны эхлэл нэг иймэрхүү байлаа.

Би гэж хүн хүүхдээ унтуулаад блогоо бичнэ гээд сүрхий суудаг ч унтаж байгаа дээр нь юм юм амжуулаад авчих санаатай хэдэн тийшээ гүйсээр хүүхэд сэрчих юмаа хөөрхий Нэг үеээ бодвол гараас гараад овоо л болоод байна, миний зулзага нь. Саяханаас бид хоёр pampers~наас гарах санаатай үзэж тарсаны хүчинд амжилттай шүү хэхэ.

Хэд хоногын өмнө орой унтахыг нь дөхүүлээд pampers хийчихгүй юу. Мань нөхөр тэгсэн дороо эргэлдээд л, эргэж нэг хараад л, ухарч нэг үзээд, тэгсэнээ гэнэт газар суусанаа шалаа арчсанаа гараа харж байнаа. Бүр гайхаад сүйд шүү.  Гэнэт ээж нь учрыг нь ойлгоод тэмтэрч үзсэн халуун байна. Өнөөх чинь шээгээд байдаг шээс нь урсахгүй болохоор эргэлдээд л хайгаад байсан байгаа юм хэхэ. Хүүхэд ийм л хөөрхөн.  Хүүгээ хараад ядарч,  гэртээ суугаад уйдаж байгаа ч энэ мэт зүйлсийг нь харахаар өөрийн эрхгүй хайр хүрэх юм даа.


Saturday, October 31, 2015

Гэр минь

Байрнаасаа хөдөлсөн чулуу гурван жил өнхөрч байж тогтдог юм гэнэ лээ гэж хэзээ ч билээ бичиж байсан санагдана. Би гэж хүн яван явсаар ижийнхээ дэргэд ирж санаа минь амарлаа.

Бичих зүйл их ч хаанаас юунаас бичиж эхлэх нь төвөгтэй юмаа хэхэ. Зүгээр л санаандаа орсоноосоо сараачаад явчихдаг ч юм уу. Ямартай ч зарим нэг хүн намайг дурсан санаж байгаад баярлалаа. Mayrowan найз минь би хуучин дугаар дээрээ байгаа болохоор заваараа нэг холбогдоорой.

Monday, April 13, 2015

Гэрийн авгай

Гэртээ сууна гэдэг чинь амаргүй ажил байна өө бурхан минь. Над шиг болсон болоогүй элдэв юм оролдож, худлаа үнэн юм хийх гэж оролдмоор аяддаг тэрүүхэндээ хөдөлгөөнтэй байгаад сурчихсан хүн чинь их л нервтдэг юм байна.

Аз болж нөхөр маань маниасаа илүү гарна уу гэхээс дутахааргүй хүүхдээ авч, харалцаж өгдөг тулдаа л толгойтой хэдэн үсээ зулгаачихалгүй нэг юм сууж байна даа хэхэ. Блогоо бичнэ гэж худлаа ярьсаар л....

Tuesday, January 13, 2015

Блог

Пэээш блогоо бичнээ гээд л амжихгүй явсаар аль хэдийн гурав, дөрвөн сар өнгөрчихжээ. Ямартай ч шинэ оны мэнд, компьютер дээр тухлаад суух зав ч олдохгүй өдөр хоног харавсан сум шиг л өнгөрч байна даа гэж... Уг нь айпад аваад чухам л бичдэг баатар болтол энэ японд чинь хулгай гэж бас байдаг л юм байна. Харьж байгаад чонын шөрмөс заналтайгаар шатаана л гэж бодож байгаа гээд элийрээд байхгүй юу гэснээс мөдхөн гэртээ харихнээ гэж бодохоор нэг л санаанд бууж өгөхгүй юм. Гэрээс гараад дөрвөн жил болжээ, ганцаараа ирээд гурвуулаа болжээ энэ хүүхэн. Бичих юм ч их л байх юм, завтай ч юм шиг завгүй ч юм шиг өдрүүдийг бүлээн цайгаа уух....... бла бла яасан үнэн үг вэ гэж бодсоор л өнгөрүүлж сууна даа.

Tuesday, September 9, 2014

Блогчид

Яагаад бичихгүй байна вэ. Гилийн хатан, Уми, Ситрус, Урьд эртийн гээд л манай архагууд бүүр таг болжээ. За даа би ч бас хүн хэлэлтгүй ялгаагүй дээ. Одооноос эрчимтэй гэж ч худлаа яриад яахав хааяа нэг бичиж эхэлнээ.

Pages