Wednesday, September 27, 2017

Хандлага

Блогоо бичиж байна гээд л худлаа яриастай гэснээс ойрд блогоор дамжуулж танилцсан найзууд, танилуудтай тааралдаад сайхан байнаа. Дээр нэг найзын ажил дээр өдрийн хоол идсэн, дараа нь бас нэг блогчинтой боргол уусан. Саяхан нэг хөөрхөн бүсгүйтэй хурал дээр тааралдсан. Өчигдөрхөн бас нэг найз гэрээр минь ороод гарлаа. Ингээд бодсон ерөөсөө л блогоо бичиж байхаас гэхгүй юу хэхэ.

Бичих гэхээр зөндөө л олон сэдэв байгаад байдаг. Бичихгүй удахаар гар, үг хоёр эвлэдэггүй. Би сүүлийн үед энэ нийгмийн харилцаа, хүмүүсийн хандлагаас болж их нервтэж байнаа. Яг яамаар ч юм бүү мэд. Манайх хотын төвөөс жаахан зайдуу болоод ч тэрүү орчиноо дагаад ч юмуу энэ хавийн улс, хөршүүд маань жаахан хэцүүхэн гэхүү дээ.

Жишээ 1.

Хэд хоногын өмнө хүү бид хоёр албандаа явах гээд гартал манай гаражыг машин таглаад зогсчихжээ. Цонхон дээрх утсаар залгалаа, авдаггүй. Залгасаар сүүлдээ уур хүрэв. Машины хамраа жаахан гаргаж ирж байгаад сигналаа хичнээн ч удаан дарсан юм бүү мэд, гарч ирэх амьтан лав байсангүй. Аргаа бараад замын цагдаа, таньдаг цагдаа, ачилтын газар гээд хавийн нэг газар луу залгасан ч тийшээ ийшээ ярь гэсээр сүүлдээ залхаад уур хүрээд зогсож байтал түрүүнээс хойш машин дотроосоо хараад байсан залуу яасан, утсаа авахгүй байгаа юмуу, энэ П... уг нь надтай юманд явах юм. Аль би залгаад үзье гэдэг байгаа. Төд удалгүй машины эзэн залуу ч гарч ирлээ. Би ч боож үхэнгээ алдаад хашгирч өглөө. Тэгсэн наад дугаар чинь биш энд дугаар байна хардаггүй юмуу гэнэ. Заасан зүг рүү нь хартал модны өөдөс дээр балаар арай ядан мурий сарий дугаараа бичжээ. Хэн тэр модны өөдөс дээр дугаар байна гэж бодох вэ дээ.

Sunday, June 18, 2017

Тойрог дугуй

Бүх зүйл нэгэн жигд хэмнэлд ороод, яг тэр хэмнэлдээ ороод гацчихсан юм шиг мэдрэмж. 







Pages